Bilmediğini Bilmek En iyisidir – Bilge Kişi

Kendini Kabullenme…

Selamlar…ÇATLAK KOVALAR…Bizim kültürümüzdeki en çok kullandığımız deyimlerden biri de ”hatasız kul olmaz”dır.Ama günlük yaşamda hem …

Kendini Kabullenme…

Selamlar…ÇATLAK KOVALAR…Bizim kültürümüzdeki en çok kullandığımız deyimlerden biri de ”hatasız kul olmaz”dır.Ama günlük yaşamda hem çevremize ve en mühimsi de kendimize karşı genelde acımasız,önyargılı davranırız çoğu zaman.Gerçekten de insanın kendi değeri hakkındaki yerleşik düşünceleri,değiştirilmesi en zor olan düşüncelerdendir. Kişinin kendi kendine biçtiği değerler gerçekte aşırı genellenmiş düşüncelerden oluşur.Unutulmamalıdır ki bireyler davranışları değildir.Bu yüzden kendimizle ilgili konuşurken kendimizi damgalayacak ifadelerden kaçınmak gerekir.Ve başkaları her ne derse desin kişinin kendini kabul etmesi mutluluk için ön koşuldur.Kişinin kendini geliştirmesi için farklı zamanlarda kendini başkalarıyla karşılaştırması gerekebilir.Lakin bu kıyaslamaları yaparken kendiyle ilgili kullandığı genellemeler ya da kendini aşağılayıcı söylemler insana hiçbir yarar getirmez. Yaşamın gerçek amacı kişinin devamlı olarak kendini kanıtlamaya çalışmasından çok yaşamdan doyum alması,keyif bulmasıdır.Kişi bir başarısızlıkla karşılaştığı zaman bunun dünyanın sonu olmadığını görmeli ve”olduysa n’olmuş”diyebilmelidir. Böyle demek hiçbir şeyi umursamamak,”hiçbir önemi yok”anlamına gelmemeli,”her şey bu demek değil”anlamına gelmelidir.Kendini kabullenme düşüncelerde başlar ve davranışlarda kendini gösterir. Kötü davrandığımızda kötü bir insan olmadığımız,yalnızca kötü davranışları olan bir insan olduğumuzu unutmamalıyız. Kazansak da,kaybetsek de,çekilsek de kendimizi kabul edebileceğimizi bilmeliyiz. Başkalarının görüşlerine değer verelim ama bu görüşlerin bizi tanımlamasına izin vermeyelim.Hele de kendimize başkalarının gözünden bakmamalıyız. Aptalca davrandığımız zamanlar olabilir ama bu aptal olduğumuz anlamına gelmez. Yanılgılarımızdan,yanlışlarımızdan ders çıkartmaya çalışmamız bile aptal olmadığımızın kanıtıdır.Aptallık edebiliriz ama bu aptal olduğumuzu göstermez. Kendimizi ayıplamadan,örselemeden,aşağılamadan düzeltmeye çalışmalıyız. Kendimizi bir insan olarak kabul etmek,kendimin insanüstü olduğunu kanıtlamaktan ya da diğer kişilerın altında kendimi görmekten çok daha iyi olur. Başarılı olmak daha iyi olabilir ama bu beni daha iyi biri yapmaz.Aynı biçimde başarısız olmak kötü olabilir ama bu beni daha kötü biri yapmaz.Kavramları karıştırıp kendimiz değersizleştirmeyelim. Kendimizi kabul etmenin hiçbir şarta ya da kimseye bağlı olmadığını görelim,inanalım.Düşünce devrimi yapmak sanıldığı kadar zor bir süreç değildir.Yeter ki inanalım ve kararlı olup yeni düşünce kalıplarını sık sık kullanalım. ”Hindistan’da bir sucu,boynuna astığı uzun bir sopanın uçlarına taktığı iki büyük kovayla su taşırmış. Kovalardan biri çatlakmış.Sağlam olan kova her seferinde ırmaktan patronun evine ulaşan uzun yolu dolu olarak tamamlarken,çatlak kova içine konan suyun yalnızca yarısını eve ulaştırabilirmiş. Bu durum iki yıl süresince böyle sürmüş.Sucu her seferinde patronun evine yalnızca bir buçuk kova su götürebiliyormuş.Sağlam kova başarısından kibir duyarken,zavallı çatlak kova görevinin yalnızca yarısını yerine getiriyor olmaktan dolayı utanç duyuyormuş. İki yılın sonunda bir gün çatlak kova ırmağın kıyısında sucuya seslenmiş:’Kendimden utanıyorum ve senden özür dilemek istiyorum.’Neden?diye sormuş sucu.Kova yanıt vermiş:’Çünkü iki yıldır çatlağımdan su sızdığı için taşıma görevimin yalnızca yarısını yerine getirebiliyorum.Benim kusurumdan dolayı sen bu kadar çalışmana karşın,emeklerinin tam karşılığını alamıyorsun’.Sucu şöyle demiş:’ Patronun evine dönerken yolun kenarındaki çiçekleri farketmeni istiyorum.’Gerçekten de tepeyi tırmanırken çatlak kova patikanın yanındaki yabani çiçekleri ısıtan güneşi görmüş. Lakin yolun sonunda yine suyunun yarısını kaybettiği için kendini kötü hissetmiş ve yine sucudan özür dilemiş.Sucu kovaya sormuş. ‘Yolun yalnızca senin tarafında çiçekler olduğunu ve diğer kovanın tarafında hiç çiçek olmadığını farkettin mi?..Bunun nedeni olarak benim senin kusurunu bilmem ve ondan yararlanmamdır.Yolun senin tarafına çiçek tohumları ektim ve her gün biz ırmaktan dönerken sen onları suladın.İki yıldır ben bu güzel çiçekleri toplayıp onlarla patronun sofrasını süsleyebildim.Sen böyle olmasaydın,o bu güzellikleri evinde yaşayamayacaktı.” İşte bu hikayedeki gibi hepimizin kendine has kusurları vardır,olacaktır.Hepimiz aslını söylemek gerekirse biraz çatlağız:)Kusurlarımızdan korkmadan,onlara sahip çıkarak kendimizi kabullenerek yaşamda yeni bir sayfa açabiliriz. Belki de o kusurlar gerçek gücümüzdür.Gönlünüzde çiçekler açmasına izin verin ve bu izni kimsenin onayına ihtiyaç duymadan kullanabileceğinizi hiçbir zaman unutmayın.Çaresiz olmadığımızı bilmeli ve önüne engel oluri sıra sıra ortadan kaldırmalıyız.Ve bu önüne engel olurin en mühimsinin de kendi kendimize oluşturduğumuz iç önüne engel olur olduğunu farketmeliyiz. Yapılacak şey,çaresizliğe götüren o içteki engelin aşılması ve “ben çaresiz değilim” demektir. “Ben yapamam” demek bir iç engeldir. Ters düşünülen her şey bir iç engeldir, ters düşünmeyi olumlu hale çevirmek, iç engelden kurtulmaktır. İkinci yol da kişinin haricinde olan önüne engel olurdir. “Yapmazsın, edemezsin, başaramazsın” diyen ebeveynler, arkadaşlar, arkadaşlar yahut tanıdıklar en büyük engeldirler. Kişi kendi içindeki engeli aşamadığında haricindeki önüne engel oluri de kolay kolay aşamaz. Kişi “ben güçlüyüm, kendime inanıyorum, başarabilirim” diyerek birinci engeli, kendisine engel olmak isteyen kim varsa çevresinde onları dinlemeyerek de ikinci engeli aşmalı ve çaresizlik hakkında denemeler yapmalı, başlamak için en uygun zamanı beklemek yerine hemen başlamalı, şimdi başlamalı, şu anda yer aldığı yerden, elindekilerle başlamalıdır. Kişinin içindeki sınırsız deneme isteği, inancıyla birleşince imkânlar önüne de açılacak ve çaresizliğin belini kıracaktır. Çünkü bir şeyi denemeden kaybetmek, baştan kaybetmek demektir ama aynı şeyi deneyerek kaybetmek, deneme ile çaresizliği aşmayı öğrenmektir. Kendi kalbine bakamayanın yaşamı bulanıktır. Kendi yüreğine bakabilme cesareti gösterenler gönlünün muradını keşfedenlerdir. Dışarıya bakan rüya görür, hayal dünyasında kaybolur, içeriye bakan uyanır, kendini keşfeder.”der C.G.Jung. Hepimize mis kokulu çiçeklerin olduğu keyifli keşifler diliyorum.Ertelemeden,hemen bugün…

Facebook'ta Takip Et

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ